تالاب بین المللی انزلی

 

 

اگر به سواحل، ارتفاعات و قلب طبیعت بکر ایران در دشت های سبز دست نخورده و چمنزارهای پانخورده ی شمال تا طبیعت زیبای جنوب کشورمان نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که دست درازی و چنگ اندازی به طبیعت ایران تبدیل به یک پدیده طبیعی شده است.

 

در این پهنه ی وسیع، بندرانزلی نیز از این قاعده مستثنی نیست. رواج تالاب خواری و بهره برداری بی رویه از تالاب بین المللی انزلی ارزش اکوسیستمی این جغرافیا را به شکل مصیبت باری تحت تاثیر قرار داده است. در چنین وضعیتی این پرسش پیش می آید که آیا جلوی قدرت یافتن اداره کل محیط زیست گرفته شده یا اداره محیط زیست فعلا هیچ تعصبی نسبت به این زد و بندها و بگیر و ببرهای تالابی ندارد. البته در این بین عده ای هم هستند که فعالان اجتماعی در حوزه محیط زیست را به عنوان معضل اجتماعی  می شناسند تا سرمایه های اجتماعی. تلخ ترین بخش داستان اینجاست که بسیاری از این چنگ اندازی ها با صدور مجوزهای تخریب و ساخت و ساز انجام می پذیرد و باز در این مسیر به دو راهی دیگری برمی خوریم که اداره کل محیط زیست یا نمی تواند و یا نمی خواهد قاطعانه با این مسئله برخورد کند. زمین خواری و تالاب خواری و دریا خواری و تصرف اراضی ملی با ماشین آلات سنگین و بیل های مکانیکی و بولدوزرها حکایت شتر روی نردبان است و نمی شود آن ها را ندید و گذشت.

اما بی توجهی و یا کم توجهی و عقب نشینی اداره کل محیط  زیست به این دخل و تصرف های اشخاص حقیقی و گاهی ارگان ها و سکوت معنادار متولیان حامی تالاب بسیار تلخ است و این سوال را در ذهن پیش می آورد که چرا برخورد شایسته ای با این سودجویان صورت نمی پذیرد و  چگونه است که این افراد و یا ارگان ها تحویل مقام قضایی و انتظامی استان داده نمی شوند و برای سرکوبشان از سلاح قانون و قضا و جزا استفاده نمی شود؟ و اگر می پذیرد چرا علنی نمی شود؟ شاید این سخن به گوش برخی گران بیاید اما مردم مطالبه گر استان گیلان بیش از پیش می خواهند بدانند که اقدامات موثر واحد یگان حفاظت محیط زیست و واحد حقوقی اداره کل محیط زیست گیلان با متصرفان و کسانی که آتش به جان نیزارها می اندازند چه بوده است؟!