نگین نعیما

شهرها همواره فضایى براى حضور تمامى افراد و شهروندان مى باشد و رسیدن به فضایى عادل و کارآمد و انسانى زمانى محقق مى گردد که فضا را براى کهنسالان، کودکان و معلولین برنامه ریزى و طراحى کنیم. ساختار شهرها از جمله فضاهاى گوناگون، ساختمان ها، وسایل حمل و نقل عمومى، مبلمان شهرى و حتى ارتفاع عابر بانک ها باید به گونه اى طراحى شود که افراد با محدودیت هاى جسمى نیز توانایى دسترسى به تمامى امکانات را داشته باشند.

بر اساس آمارهاى موجود حدود ١٠درصد جمعیت جهان را معلولین تشکیل مى دهند که براى حضور در شهرها با مشکلاتى رو به رو مى شوند که بسیارى از آن ها براى افراد عادى قابل توجه نیست؛ یک اختلاف سطح ساده بین پیاده رو و مسیر سواره به منظور جلوگیرى از ورود خودروها به پیاده رو گاهى مى تواند مزاحمت جدى براى یک فرد روى ویلچر ایجاد کند، و همچنین عدم وجود وسایل حمل و نقل عمومى مناسب براى معلولین؛ اما مشکل از جایى آغاز مى شود که باوجود قوانین مصوب وزارتخانه هاى راه و شهرسازى و مسکن درباره ى مناسب سازى فضاهاى شهرى و حمل و نقل عمومى و مکلف کردن شهردارى ها به صدور پروانه و پایانکار با توجه به رعایت ضوابط و استانداردهاى شوراى عالى شهرسازى و معمارى ایران، امکانات لازم براى رفت و آمد معلولین وجود ندارد و در بسیارى از موارد با عدم وجود رمپ در ساختمان هاى ادارى و تجارى و پارک ها مواجه مى شوند، و شاید سخترین اتفاق زمانى باشد که براى جلوگیرى از ورود موتورسیکلت به پیاده روها از موانع اى مانند گلدان استفاده مى شود و راه را بر افرادى که حق عبور از این مکان را دارند مى بندد.
در سال گذشته یک مهندس عمران که در جوانى قطع نخاع شده بود از شهرسازان و مسئولین شهرى خواست تا یک روز در شهر را بر روى ویلچر تجربه کنند! و این تجربه باعث شد که شهردار یزد از مشکلات هرروزه معلولین آگاهى یابد. شاید بى راه نباشد بپذیریم طبقه اى در شهر هستند که بیش از دیگران به اتفاقات عمرانى و رفاهى شهرشان چشم مى دوزند و منتظرند ببینند مدیران شهرى چه مى کنند و چه برنامه هایى براى رفاه معلولان در دست دارند؟
بى تردید شهرى از توسعه بهره مند مى شود که حضور شهروندان و رفت و آمد را براى همه آسان و مناسب کند، به گونه اى که هیچ فردى براى حرکت در شهر دلواپسى نداشته باشد.

نگین نعیما
عضو حزب کارگزاران سازندگی